Jezioro Szmaragdowe

Na terenie Szczecina poza centrum miasta, na osiedlu Zdroje, uwagę przyciąga jezioro o przepięknej szmaragdowej barwie wody, od której wzięło swą nazwę. Jezior Szmaragdowe, bo o nim mowa, jest miejscem, które warto zobaczyć i to bez względu na to, czy Szczecin wybraliśmy jako nasz urlopowy port czy sprowadziły nas tutaj sprawy biznesowe (rezerwacja pobytu -> zobacz więcej).

Jezioro Szmaragdowe to jezioro sztuczne, które powstało w roku 1925 w wyrobisku kopalni kredy i margla. Kopalnia ta od 1862 roku eksploatowała pokłady margla i wykorzystywała je do produkcji cementu. Początkowo pobierany był surowiec znajdujący się powyżej poziomu wód gruntowych, jednak z czasem, odkrywkę zaczęto pogłębiać, aż w końcu, w 1925 roku natrafiono na warstwę wodonośną i nastąpiło zalanie wyrobiska. W ten właśnie sposób powstało dzisiejsze jezioro, które swój kolor zawdzięcza węglanowi wapna, z którego w dużej części składa się margiel. Podczas zalewania wyrobiska, wszyscy pracujący górnicy zdołali szczęśliwie je opuścić, na dnie jezioro pozostał natomiast sprzęt górniczy, którego resztki znajdują się tam do dziś.

W Jeziorze Szmaragdowym życie biologiczne nie jest zbyt intensywnie rozwinięte, a to właśnie ze względu na dużą zawartość w jego wodach węglanu wapnia. Natomiast już w pobliżu jeziora wykształciło się samoistnie, bez ingerencji człowieka, siedlisko buczyny pomorskiej, gdzie w runie można spotkać gatunki chronione (bluszcz pospolity, marzankę wonną) oraz obserwować liczne ptaki (kowaliki, sikory, sójki, zięby, dzięcioły) oraz ssaki (dziki, lisy, kuny, sarny, borsuki).

Z powstaniem Jeziora Szmaragdowego w Szczecinie wiąże się ciekawa legenda. Otóż teren, na którym powstała kopalnia kredy, był miejscem, które zamieszkiwał złośliwy i chciwy duszek o imieniu Skarbek. Miał on nagromadzone nieprzebrane ilości klejnotów i pereł, które skrył głęboko w ziemi, gdyż wydawało mu się, że tam będą one najbezpieczniejsze. Tak też było, do czasu, gdy górnicy zaczęli pogłębiać wyrobisko. Wtedy jeden z nich trafił kilofem, wprost w ukryte bogactwo. Aby kosztowności nie dostały się w ręce ludzi, chciwy Skarbek pokierował wody podziemnego źródełka tak, aby te zalały kopalnię i na wieki ukryły jego skarbiec, co jak widać doskonale mu się udało.